అర్థరాత్రి అమావాస్య టైం లో పుట్టిన కాకి పిల్లకు పోలియో వస్తే ఎలా ఉంటుందో.. ఆల్మోస్ట్ అలానే అయ్యేవాడినేమో..! ఏదో యంగ్ ఏజ్ లో ఉన్నా కాబట్టి, తుప్పు పట్టిన మేకుకు సిల్వర్ కోటింగ్ ఇచ్చినట్టు.. స్టైల్ గా నడుస్తున్నట్టు నటిస్తున్నా.. (రోడ్ మీద జనాలున్నారు మరి..) అదే నాలుగు గోడల మధ్య ఉంటే బాటిల్ - రా- రమ్ కొట్టిన దేవదాసులా ఉసూరుమంటూ కుప్పకూలిపోయేవాన్నేమో.. !
ఇదేం సిటీరా బాబు.. అద్దెకొంప కోసం 333 కొంపలు వెతికినా ఒక్కటీ దొరకదే.. ఒకటీ అరా దొరికినా.. నీళ్ళ ప్రాబ్లం.. లేదంటే ఇంకేదో ప్రాబ్లం. కొన్నిఇళ్ళలో టాయిలెట్ లకు కూడా టూ-లెట్ బోర్డ్ పెట్టి మూడు వేలదాకా దండుకుంటున్నారు. అంత రెంటా అంటే.. అదేదో తాజ్ మహల్ ను అవమానిస్తున్నట్టు పైకి కిందకు చూస్తారు. ఇల్లు కొంచెం బాగుంటే చాలు.. అదేదో రాజ ధర్భారులా ఫీల్ అయిపోయి రెంట్ మరో ఐదు వేకారాలు (లకారాలు టైప్ వేకారాలు అంటే వేలు) పెంచేస్తారు. ఇక పోతే ఇక్కడ ఒక ఇంటి గురించి చెప్పుకోక తప్పదు మరి..
అప్పటికే ఆరు వీధులు వెతికి అలసిపోయి ఒక ఇంటి ముందు టూలెట్ బోర్డు కనపడితే హమ్మయ్య..అనుకుని గేట్ తీసుకుని లోనికి వెళ్ళి ఒకసారి ఇల్లు చూడాలనే ఉద్దేశ్యంతో తల తిప్పి చూశాను. నేను ఇంటి కోసం వీధుల్లో ట్రావెల్ చేస్తున్నానా.. లేదా పొరపాటున టైమ్ ట్రావెల్ చేస్తున్నానా..? అని సందేహం వచ్చింది. ఇంకొక సందేహం కూడా వచ్చింది.. ఆ ఇంట్లో లంకె బిందలేమయినా దొరికాయేమో అని... వరుసగా ఆరు గుంటలు ఒక మనిషి పట్టేంత లోతు, వెడల్పు.. ఎప్పుడో ఒక పుస్తకంలో చదివినట్టు గుర్తు.. ఒకనాటి కాలం లో అందరు తమ గురించి గొప్పలు కుప్పలు కుప్పలుగా తాటాకుల మీద రాసి తమ ఇళ్ళలో గోతుల్లో తవి పెట్టుకునేవారట.. అలాంటిదేమయినా చేస్తున్నారేమో.. మల్లె పందిరెక్కబోయి కాలు జారి గులాబి పొదలో పడ్డట్టు.. నాకెందుకులే ఈ గొడవ అనుకుని వెనక్కు తిరిగితే ఒక క్షణం నా గుండె ఆగిపోయినంత పని అయ్యింది. అదేం కుక్కో ఏంటో.. సింహం సైజ్ లో ఉంది.. కదలకుండా కూర్చుని నా వైపు చూస్తుంది.. నాకసలే కుక్కలంటే భయం.. పిల్ల బొచ్చు కుక్కను చూస్తేనే పారిపోయేంత అమాయకున్ని.. ఆపెద్ద కుక్కను చూసి ఇంకా ఎలా బ్రతికున్నానో ఏంటో..
అసలే నాకు కుక్కలంటే,పిచ్చి కుక్కను చూసినంత భయం.. మా లాబ్ ఇంచార్జ్ ఉండేవాడు వెంకటేశ్వర్లు అని.. అచ్చం వాడిలానే చూస్తుంది. మొరిగే కుక్క కరవదు అని ఎవడు చెప్పాడో.. అది నేను ఎందుకు విన్నానో.. విన్నవాన్ని మర్చిపోక ఆ సమయం లో ఎందుకు గుర్తుకు తెచ్చుకున్నానో.. ఓర్నాయనో.. కింద తడిచిపోతుందేమో అన్నట్టుగా ఉంది. తంతే కుక్కల బోనులో పడ్డట్టయింది. ఇంతలో డోర్ ఓపెన్ చేసుకుని ఒక పిల్ల వచ్చింది.. "జిప్సీ.. కమ్ ఇన్" అంటూ నన్ను చూసి "ఏంకావాలి?" అని అడిగింది. ఎంత అందంగా ఉందో.. ఈ పిల్లకు కుక్కల పిచ్చి ఏంటో.. అనుకుంటూ.. స్వేచ్చగా ఊపిరి పీల్చుకున్నా.. ఈ కుక్క ఏం అనదు. అని చెప్పి మీకెంకావాలి అని అడిగింది. టూలెట్ చూసి వచ్చాను.. మీ కుక్కను చూశాక నిర్ణయం మార్చేసుకున్నాను.. అని చెప్పి వెనకకు అడుగు వేసి.. ఇంలో ఒక ధర్మ సందేహం వచ్చి ఆగిపోయాను.. "ఎక్స్యూజ్ మి.. ఆ గుంటలు ఎందుకు తవ్వారో తెలుసుకోవచ్చా?" అని వినయంగా అడిగాను. పైనుండి కిందదాకా ఒక లూక్ ఇచ్చి డోర్ వేసుకుంది. ఇదేదో కొంచెం తేడాగా ఉందనిపించి.. ఏం మాట్లాడకుండా సందేహాన్ని చంకలో పెట్టుకుని మళ్ళీ వీధుల్లో పడ్డాను.. ఏం చేయను మరి.. విధి వీధుల్లో తిప్పుతుంది.... శని అపోజిషన్ లేని రూలింగ్ పార్టీలాగా నా చుట్టూ తిరుగుతుంటే, నేను వీధులన్నీ తిరిగి, ఒక బాత్ రూమ్ కూడా అద్దెకు దొరక్క లేనత్తకన్నా గుడ్డత్త నయం అని పాతకొంపలో పది కాలాలు చల్లగా ఉండాలని నిర్ణయించేసుకున్నా..
Sunday, March 23, 2008
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
3 కామెంట్లు:
:) ఇంతకీ ఏ ఊరో మనది?:)
పుట్టినప్పన్నుండి.. ఊర్లు మారుతూ.. ఇప్పుడు మీ దీవెనలతో హైదరాబాదులోనే ఉన్నానండీ...
మంచి ప్రశ్న.. చక్కటి సమాధానం!!
Post a Comment